Mir liege doch ´s weiß jedes Kind, am Schwarzwald und am Rhein!
An de Alb un an de Federbach, wo kennt ´s denn scheener sei,
wo unser Karlsruher Dialekt, so goldig isch un frei,
denn kainer sagt so schee wie mir des Wörtle "Dambedei".
Ja bei uns, ja bei uns singt scho de klainscht Brigant!
Refrain:
Gell mir henn e scheene Stadt, Hajo, Hajo, Hajo,
wo´s so goldige Mädle hat, Hajo, Hajo, Hajo,
in Mainz, in Köln, in Düsseldorf sin a die Mensche froh,
doch kainer sagt so schee wie mir des klaine Wort "Hajo",
doch kainer sagt so schee wie mir des klaine Wort "Hajo".
2.
Strophe
Ebbes hawe mir voraus, des henn die annere net,
des sin die Schnoge im Hardtwald draus, Mensch kriegsch als do dei Fett,
Mit dene hat man als sei Not, die fresse aim ball uff,
un schlagsch a Stücka 1000 dod, hocke hunnert annere druff,
Wege dem, wege dem, singe mir doch ganz fidel:
Refrain:
Gell mir henn e scheene Stadt, Hajo, Hajo, Hajo,
wo´s so goldige Mädle hat, Hajo, Hajo, Hajo,
in Mainz, in Köln, in Düsseldorf sin a die Mensche froh,
doch kainer sagt so schee wie mir des klaine Wort "Hajo",
doch kainer sagt so schee wie mir des klaine Wort "Hajo".
3.
Strophe
Gemiedlichkeit un viel Humor, bei uns Parole isch,
weil ma bei der Badenia die Sorge schnell vergißt,
un Fröhlichkeit die koschtet nix un des isch unser Troscht,
drum hebt des Glas und stimmet ei uf Karlsruh´ nun en Proscht,
drum hebt des Glas und stimmet ei uf Karlsruh´ nun en Proscht.
Wege dem, wege dem, singe mir doch ganz fidel:
Refrain:
Gell mir henn e scheene Stadt, Hajo, Hajo, Hajo,
wo´s so goldige Mädle hat, Hajo, Hajo, Hajo,
in Mainz, in Köln, in Düsseldorf sin a die Mensche froh,
doch kainer sagt so schee wie mir des klaine Wort "Hajo",
doch kainer sagt so schee wie mir des klaine Wort "Hajo".